Saturday, July 16, 2005

 


Donderdag 7 juli, 2005

Samen met Marja de stad in. Met de taxi naar de Calle Sagarnaga naar een reisbureautje met een Nederlandse eigenaar. Hartelijk ontvangen door Brigit die uitgebreid de tijd voor ons nam. Veel informatie gekregen over onze plannen (Titicacameer, wandeling over oude Inca-route, reis naar een grote zoutvlakte, reis naar Rurrenabaque). Daarna de taxi (6 Bs. = 0,60 euro) genomen naar het kantoor van Hans (Hans is directeur van de Stichting SNV Nederlandse Ontwikkelingssamenwerking voor Bolivia en Peru). Vanaf deze middag heeft Hans ook vakantie. Met de Nissan X-Trail naar huis teruggereden.

's Middags zijn wij met Hans en de kinderen de Chakaltaya opgereden. Onder de top van deze berg lag het hoogste skigebied ter wereld. De gletsjer waarop geskied werd is de laatste jaren echter ernstig geslonken zodat er nu niet veel meer over is dan een zielig hoopje vervuild ijs. Waarschijnlijk zal er nooit meer op deze plek geskied worden. Voor ons wandelaars was dat natuurlijk geen probleem. Vanaf de parkeerplaats bij de Refugio Club Andino zijn wij omhooggelopen naar de top van de Chakaltaya op 5.395 meter. Voor ons allemaal een hoogterecord! Prachtig uitzicht over de hele Cordillera Real met in de verte (80 km.) de zon glinsterend in het Titicacameer. Geweldig mooi. Lotte en Jan-Manuel kregen last van de hoogte (hoofdpijn) zodat wij vrij snel weer aan de afdaling zijn begonnen. Tijdens de rit terug naar La Paz zagen wij een grote kudde lama's lopen. Wij zijn uitgestapt en in het lage avondlicht hadden we een prachtig beeld van de lama's tegen de achtergrond van de eeuwige sneeuw op de Nevado Wayna Potosi (6088 m.). Na zonsondergang (rond 6 uur) werd het heel snel erg donker. De overgang tussen dag en nacht duurt hier ongeveer 10 minuten. In het halfduister hebben we onze weg gezocht over de altiplano naar El Alto, en in de drukke avondspits een weg naar huis gevonden (een avontuur op zich). In totaal een afdaling van bijna 2 km. van de 5.395 m. naar de 3.470 m. waarop het huis van Hans en Bertha ligt in het zuiden van La Paz. Bij de open haard (inderdaad: kaas en wijn) de plannen voor de volgende dag doorgenomen (paul).

Vrijdag 8 juli 2005

Reis naar Copacabana

Met de twee auto's op pad naar het Titikakameer. Hans achter het stuur van de Rocky, Bertha in de X-trail. Bovenop de altiplano bij de start van de tolweg naar het noorden gewisseld. Hans in de X-trail, Paul in de Rocky. Dit was echt genieten van iedere meter. Een prachtige reis over de altiplano met rechts de Cordillera Real en links het wilde westen. Lunch in een restaurantje aan het meer in Huatajata. De kinderen brachten hier een bezoek aan het Kontiki-museum. Met de auto op een platte houten schuit om het meer over te steken naar San Pedros de Tequina. De laatse 30 km. naar Copacabana afgelegd in een betoverend landschap van gortdroge heuvels met oude Inca-terrassen. Vlak bij Copacabana slingerd een oude Incapad zich door het landschap. Op aanraden van Birgit naar hotel La Cupula, maar dit was vol. Dan maar naar the good old hotel Rosario pal aan het strand. Geen spijt van gehad, de kamers hadden een prachtig uitzicht over het meer (zonsondergang vanuit de luxe stoel voor je raam), het eten was uitstekend. Die avond ondanks eerdere plannen gegeten in het hotel, we waren te moe om de stad in te lopen. Heerlijk gegeten in het hotel(wok de pollo, oorspronkelijke vissen uit het meer, forel) we waren te moe om de stad in te gaan. Vroeg naar bed.

Zaterdag 9 juli 2005

Heerlijk geslapen. Uitgebreid ontbeten; pannenkoeken met stroop, muesli met yoghurt, 3 soorten vruchtensap, verse ananas, je omelet wordt ter plekke voor je gebakken, koffie, cocathee (op vakantie wordt eten belangrijker). Stad bekeken. Op het grote plein voor de kathedraal worden auto's ingezegend door de lokale priesters. Vanuit heel Bolivia (en Peru) komen mensen hiernaar toe om hun nieuwe (tweedehands) auto te laten inzegenen. De auto wordt eerst kleurrijk versierd met bloemen (een bloem met de kleuren van de Boliviaanse vlag -rood wit groen- is erg populair. De priester zegent de auto inclusief de motor en de inzittenden met wijwater en gebeden. Iedere zegening wordt afgesloten met vuurwerk. In de weekenden is dit echt lopende band werk. In de kapel van de kathedraal staat het beeld van de de zwarte madonna. De betalende kerkgangers op de eerste rij hullen zich onder een okerkleurig kleed in een onderonsje met de priester. De mis wordt begeleid door een zanger met gitaar. Erg mooie acoustic in de kapel. Achter de kathedraal is een donkere kapel waar je een kaars kunt opsteken. Aan de muur hangen plakkaten "Niet met kaarsvet op de muren schrijven". Waarschijnlijk beschouwen de Bolivianen dit als een aanmoediging want op de muur zit zeker een cm. dik kaarsvet.

Tussen de middag lekker gegeten op de binnenplaats van een restaurant. 's Middags de heuvel in het centrum van de stad beklommen. Slechts een paar honderd meter hoog maar op deze hoogte toch een prestatie. Bovenop de heuvel laten Bolivianen hun relaties inzegenen, met bier, wierook en vuurwerk. Het bier wordt eerst in een met de handen gevouwen kom gegooid, daarna wordt het bier in het haar gesmeerd. Mooie afdaling langs de meerkant van de heuvel. 's Avonds gegeten in Copacabana.

Comments: Post a Comment

<< Home

This page is powered by Blogger. Isn't yours?