Saturday, July 16, 2005

 


Maandag 11 juli 2005

Terugweg Copacabana - La Paz, via de ruïnes van de stad Tiwanaku.

Na een weer een heerlijk uitgebreid ontbijt gingen de kinderen nog even shoppen bij de vele souvenirkraampjes. Wij raapten ondertussen onze spullen bij elkaar en haalden de auto´s op. Het wegrijden van de Rocky was nog niet zo eenvoudig. De helling naast het hotel is onverhard, stoffig en zeer steil en de motor van de auto was nog koud. Gelukkig lukte het Hans wel.
Om kwart voor elf troffen we de kinderen bij de kraampjes voor de kerk en na het bewonderen van alle aankopen, reden we het dorp uit. De terugweg was zo mogelijk nog mooier dan de heenweg. Nu reed je vrijwel de hele weg naar de besneeuwde toppen toe. Vlak voor Tiwanaku moesten we nog even stoppen op een finke helling om de auto te laten afkoelen. Het koelwater kookte! Rond half drie waren we bij Tiwanaku. Daar eerst even gegeten, voor het eerst lamavlees, sorry Hilde!

Tiwanaku is een indrukwekkende ruïne van wat eens een belangrijke stad was. Van nog vóór de Inka-cultuur. Er worden nog veel opgravingen gedaan. Men is nu bezig de terrassenpiramide bloot te leggen. Een van de nabijgelegen musea is pas geopend. Het is een prachtig gebouw, opgetrokken uit recht boven elkaar geplaatste stenen in dezelfde kleur als de voorwerpen die er tentoongesteld worden. Er is een ruimte waar maar één enorm beeld wordt tentoongesteld. Prachtig belicht vanaf de onderkant, zodat je door het strijklicht het beeldhouwwerk beter kunt zien. Toen we terug wilden gaan naar La Paz kwam er nog een lamakudde langs. We reden om ongeveer 5 uur weg, zodat we weer in het donker thuis aankwamen. El Alto in de avondschemering en spitsuur blijft een belevenis, vooral als je zelf moet rijden, hè Paul (het ging goed hoor!).
(marja)

Comments: Post a Comment

<< Home

This page is powered by Blogger. Isn't yours?