Saturday, July 23, 2005

 


Zondag, 17 juli 2005

Trip naar Uyuni

' s Morgens om half 9 vertrokken we met een auto vol warme kleren richting Oruro, de eerste (en enige) grote stad op de weg naar Uyuni. Hans en Bertha in de Nissan X-trail en wij in de Rocky 4WD (Daihatsu). Naar Oruro is het ongeveer 3 uur rijden over de Altiplano. Eerst ongeveer een uur omhoog de stad uit en door El Alto.

De weg naar Oruro is goed en rijdt prima. In Oruro was het een beetje lastig om de weg naar Uyuni te vinden, we misten de rondweg. Ondanks een aantal keer vragen, raakten we verstrikt in een flinke markt. Erg leuk om te zien, maar het schoot natuurlijk niet zo op. Een veel groter probleem was, dat er in heel Oruro geen druppel diesel te krijgen was. We hadden nog wel iets, maar zeker niet genoeg om in Uyuni te komen. Echt overal zaten zakken over de dieselpompen, of werd er d.m.v. olievaten naast de pomp aangegeven dat er geen diesel was. Onze hoop was gevestigd op het dorp Challapata, 125 km verderop. Op de een of andere manier lukte het toch de stad uit te komen en vervolgden we onze reis. Daar het al later en later werd, besloten we niet ergens te gaan lunchen, maar de broodjes te eten die die dag nog aan het hek waren gehangen. Van Oruro naar Challapata loopt een goede, geasfalteerde weg, vlak langs het lago PoopĆ³.

In Challapata hadden we echt geluk, er was diesel! Wat kan je dan blij zijn met een benzinestation. Hierna reden we nog 35 km. over een gewone weg. Na Huari was dat wel anders! We hadden op de kaart al gezien dat de laatste 200 km. naar Uyuni over een onverharde weg liep. En dat klopte! Nou heb je verschillende gradaties in onverharde wegen. We hebben alle soorten gehad. Harde klei (prima berijdbaar), zand (lekker zacht, maar wel slibgevaarlijk), steentjes, ribbels (als een wasbord) en allerlei combinaties daarvan. Voeg daar een dor en kaal, enigszins glooiend landschap aan toe en je waant je op de route Parijs-Dakar. Geweldig om daar te rijden. Erg leuk waren de ondiepe riviertjes die we door moesten met de auto. Hans wachtte gelukkig steeds tot wij vlak achter hem waren, zodat we de kunst af konden kijken. Wat het geheel nog spannender maakte, was dat er nauwelijks dorpjes waren onderweg, laat staan richtingaanwijzers. De dorpjes lagen soms wel 60 km. uit elkaar. Rond 4 uur stopte Hans bij het dorpje Rio Mulatos. Een lekke band! Alle bagage uit de auto en als een volleerde monteur begon Hans aan de klus. Bertha en Paul reden met de kapotte band het dorp in om hem te laten repareren, zodat we weer een goede band hadden voor de rest van de reis. Het lukte hen om iemand te vinden die het meteen wilde doen. Even koffie gedronken tussen mensen die net zo stoffig waren als het landschap. Zij maakten de reis in een open vrachtwagen. Inmiddels waren we een uur verder en hadden we nog zo' n 100 km. voor de boeg. Onderweg zagen we de eerste vicuna's (een wilde kameelachtige, ze zien er een beetje uit als een kruising tussen een ree en een lama, mooie slanke beesten). Het begon al behoorlijk te schemeren en Uyuni was nog lang niet in beeld. In de voorruit verscheen een vreemde v-vormige barst die rose oplichtte. Het bleek een zwerm flamino's te zijn die in het laatse daglicht naar het zuiden vlogen. De laatste 50 km. reden we in het pikkedonker. De meiden zongen de onrust van zich af, een goede afleiding voor Marja, die het nu toch wel erg spannend begon te vinden. Eindelijk doemde de Salar de Uyuni voor ons op. In het maanlicht lichtte deze zoutwoestijn (salar) spierwit op tegen de donkere lucht. Volgens Hilde was het net een 'glow in the dark'. Nu waren we er bijna! In Uyuni hadden we het hotel snel gevonden en konden we opgelucht ademhalen. Het was een indrukwekkende reis geweest! Hotel Kutimuy is een eenvoudig backpackershotel in het centrum van het stadje. Hier aardig wat toeristen uit Frankrijk en de V.S. 's Avonds heerlijk pizza gegeten in een knus restaurantje. Een gitarist speelde El condor pasa. Daarna de snijdende kou weer in en met thermisch ondergoed aan heerlijk geslapen.
(Marja)

Comments: Post a Comment

<< Home

This page is powered by Blogger. Isn't yours?